20.03.2017

Özgür Bacaksız / Mutsuz Çocuklar Ülkesi

Bir günde kitap bitirmeyeli uzun zaman olmuştu. Bloga eklemek ise ilk iş gününe denk geldi. Yazarın "Deli Çocuğun Güncesi" kitabını kesinlikle daha çok beğenmiştim. Bu biraz zoraki yazılmış sanki !! Kısa kısa, yarım kalmış gibi. Çok gündelik olmuş. Küçük bir çocuğun güncesi gibi. Emeğe saygım var, o tartışılmaz, fakat; iki kitap arasında ki fark biraz uçurum kıvamında olmuş.

Evet, bir zamanlar çocuktuk, küçük şeylerle mutlu oluyorduk, hırslarımız, kaygılarımız daha azdı. İletişim de daha başarılı idik ve kesinlikle daha fazla dostluklar kuruyorduk. Ve evet masumduk. Kitapta genel olarak verilmek istenenler bunlar. Dili oldukça basit. Zamanınız bol ise; siz de bir günde bitirebilirsiniz.

Kitaba gelince; Yazar, hayatının kendisinde yer eden hatıralarını, sevinçlerini, hüzünlerini, unutamadıklarını günce şeklinde bize sunmuş.

Altı Çizilenler;

"Çocukluktan sonraki tüm çabalar delik bir balonu şişirme uğraşı kadar boş ulu Tanrım." (Giriş)

"Gurursuzluğun ve umutsuzluğun altında "gitmek" bazen yaşamak için sebeptir, acı da olsa hayatta kalmanın eylemidir." (Syf.31)

"Kendi kalanlar toplumda kaybeder, ama varoluşta kazanır." (Syf.57)

İyi Okumalar :))
Mark Haddon / Süper İyi Günler

Kitap uzun zaman önce bitti, fakat ben, bloga yazma fırsatını anca bulabildim. Öncelikle, bir vosvos hayranı olarak kitabın kapağına bayıldım. Sonra içeriğini araştırıp alınacaklar sepetime eklemiştim ki; sevgili Yitik Ülke Yayınları Yazarı Barış Çağrı Genç'in kitapla alakalı bir paylaşımını görüp, hemen gelecek olan ilk sepete ekledim. Bu ara kitaplar elimde biraz fazla kalsa da, okumaktan çok zevk aldığım bir kitap oldu. Tecrübe etmediğiniz bir olguyu kitap satırlarında yaşıyorsunuz. "Ben olsaydım ne yapardım?" sorusu sürekli zihninizde !!

Çoğu insan, bazı durumları başına gelmeden, yaşamadan, zorluklarını, kolaylıklarını bilmeden ezbere yermeyi çok sever. Toplumumuzun genel yapısında var gerçi bu, çok da eleştiriye açık bir şey değil gibi zaten ? Kitapta otizmli bir çocuğun dilinden hayatının bir bölümüne şahit oluyorsunuz. Keyifli, hüzünlü, düşündürücü. Ne kadar zor olsa da pes etmek mi, sabır göstermek mi? Yaşamadan yorum yapamayacağımız bir şey. Ama kesinlikle okumanız gereken bir kitap. Christopher'ın yaşamına göz atın. O'nun gibi süper iyi günleriniz için bir formül bulun.

Kitaba gelince; Christopher 15 yaşında. Otizmli. Kendince çizdiği yaşam kalıplarının içinde hayatına devam ederken, bir gün komşularının köpeği öldürülür. Christopher dedektif olmaya karar verir ve bu olay O'nu hiç tahmin etmediği bir gerçeğe götürür.

Altı Çizilenler;

"Asal sayılar, bütün şablonlar ortadan kaldırıldığında ortaya çıkandır. Bence asal sayılar hayata benziyor. Çok mantıklılar ama asla kurallarını çözemiyorsun, bütün vaktini onları düşünerek geçirsen bile." (Syf.22)

"Dünya hiçkimsenin asla fark edemediği apaçık şeylerle dolu." (Syf.102)

"Varoluşu tam anlamıyla gerekli olmayan şeylerin varlığından şüphe etmek gerekir." (Syf.124)

İyi Okumalar :))

15.03.2017

Filiz Aygündüz / Prens Prensesi Sevmedi

Mutlu sonla biten masallarla büyümek !! Ve bu yüzdendir ki; hayatımız boyunca, sonlarının hep güzel olduğunu varsaydığımız, sonları güzel olacak diye çırpındığımız ve buna kendimizi inandırdığımız masallar yaratırız. Vakit yol aldıkça bunun böyle olmadığını anlamak ise ayrı bir masal bizim için. Gerçek bir masal. Ömrün yaşam diye adlandırılan ince çizgisinde gerçek masallarla karşılaşmak. Ve sonunda dumur olmak !! Hep dumur olmak !!

Kitabın kapağına bakınca, tam da yukarıda ki cümleler peydah oldu zihnimde. Hep inanmak istediklerimize inanıp yaşıyoruz çoğu zaman. Aslında öyle değil !! Biz, bizim dışımızda, bize sunulanı yaşıyoruz. Mantığımız devreye girerse müdahale ediyoruz sadece. O da çok nadir !! (Dipnot: "Yok ben hiç yapmam, mantığım hep devrededir" diye maval okuyan kesimde değilim ben. İnsan her duyguyu ve olguyu, paşa paşa tecrübe eder, ne kadar inkar etse de !!) Duygularımıza yenik düşüp, insanları tanıma, dahil olma, dahil etme, sevme ve düzeltmeye çalışmak ekseninde gidip geliyoruz. Aslında biliyoruz ki; kimse değişmez. Bazı kavramları, kendi benliğimizde deneyip yol almayı başarabilirsek; belki daha sağlıklı ilişkiler kurabiliriz. Ki bu bahsettiğim şey, sadece farklı cinslerin duygusal ikili ilişkileri için geçerli değil. Aile ve sosyal yaşantımızda ki tüm bireyler için öngörebiliriz. Yazar, kitapta ikili ilişkiler üzerine güzel saptamalar yapmış, ismi ne kadar bir masalı anımsatsa da, içeriğin öyle olmadığını söyler, bir göz atın derim.

Kitaba gelince; Deniz, hayattan bezdiği bir gün, sarhoş olmaya karar verir ve bütün gece içer. Ertesi gün rahatsız edici bir kalp çarpıntısı ile kendini hastane de, Doktor Ömer'in karşısında bulur. Ve ne olduysa, o karşılaşmadan sonra olur.

Altı Çizilenler;

"İnsan, sevgisinin sınırlarının ne kadar geniş olabileceğini, onu ortaya çıkaracak kişi hayatına girene kadar bilemiyor sanırım." (Syf.33)

"…hikayelerimiz durumu açıklar, ama duygularımızı değiştirmez." (Syf.83)

"Bir tek gün ölmeyi göze alamadığın için her gün ölmek…" (Syf.192)

"Bilmem kaç sene kendine sormadığın soruları otuzundan sonra gözüne sokunca, lök diye kalıveriyorsun. Soru basit gibi görünüyor ama aslında en zor olanlar da onlar değil mi?" (Syf.211)

"Hesaplı kitaplı, matematik formülleri uygulamak şeklinde gelişmiyordu olay. Hatta bazen insan, olup bitenin farkına her şey bittikten sonra varabiliyordu. Bitmiş bir resmi okumak, yorumlamak gibi…Belki de bazen böyle bitiyordu insanın çocukluğu…Ve belki de böyle böyle yetişkin oluyordu kimi insanlar." (Syf.231)

İyi Okumalar :))

14.03.2017

Murat Menteş / Ruhi Mücerret

İlk Murat Menteş kitabı. Ve tek kelimeyle bayıldım. Okumak için, neden bu kadar geç kalmışım bilmiyorum. Yazarın hayal gücüne hayran kalmamak imkansız. Olaylar, kahramanlar, kahramanların isimleri. Hayal ürünü bir kahraman da olsa; ben Ruhi Mücerret'i çok sevdim. Yoğunluktan dolayı elimde biraz fazlaca kalsa da; kitabın kapağını her kaldırışımda; "ee, nerede kalmıştık, anlat bakalım" dedim kendi kendime. O kadar samimi. Kahkahası bol, hüznü kıvamında bir kitap.

Yazarın dili çok naif. Sizi sıkmadan, akıp gidiyor satırlar. Yer yer, hayata dair verdiği anekdotları, altını çizmeden geçemiyorsunuz. Kuzenim Dublörün Dilemması'nı ısrarla oku demişti. Şimdi anlıyorum ısrarını. Kitap, kitaplığımda okunacaklar arasında mevcut. Yakın zamanda, onu da okunacaklar listesine alacağım. En kısa vakitte Murat Menteş ile tanışın derim.

Kitaba gelince; Ruhi Mücerret, 100 yaşında, İstiklal Savaşı'nın son gazisi. 23 Nisan kutlamalarında, yolu Civan Kazanova ile kesişir. Macera asıl şimdi başlıyor.

Altı Çizilenler;

"Kimileri kaderce mimlenmiştir." (Syf.18)

"Tesadüf, talih ve bahtsızlık…hepsi kaderin şubeleridir." (Syf.30)

"Senden bekleneni, sana emredileni ya da seni kurtaracak olanı değil; kalbinin derinliklerinde tasdikleneni yap. İyiliği içselleştir." (Syf.41)

"Alemde bir zerreden ibaret olmasaydık, belki işler kolaylaşırdı." (Syf.45)

"İnsan Allah'ın yeryüzündeki halifesi, yani kalfasıdır. Allah'ın kalfası değilsen, şeytanın çırağı olursun…" (Syf.80)

"Umut, gerçeklerle;  umutsuzluk ise hayatla bağını gevşetiyor insanın." (Syf.87)

"Hayat, bir insanın duası, diğerinin şükrüne denk gelince canlanır…" (Syf.90)

"Aşk, sizde olmayan bir şeyi, bunu sizden istemeyen birine vermeye çalışmaktır." (Jacques Lacan / Syf.100)

"Allah'ı sevdiğini söyleyen kimse, kendisini sevmiyorsa o iş sakattır. Yaşamak, yeni günahlar işleyebilecek güçte olmaktır." (Syf.118)

"Olaylara hep aynı açıdan bakarsan gerçek kararır." (Syf.141)

İyi Okumalar :))