24.07.2017

Selçuk Aydemir / Liseden Arkadaşlar

"Mahalleden Arkadaşlar"da o kadar çok güldüm ki; aynı beklentiyle alıp hiç şaşırmadığım bir kitap okudum yine. Yazarın içten, sıcak anlatımını çok seviyorum. Kendi hayatının kesitlerini anlatan yazarla aynı semtte yaşamış olmak, anlattığı mekanlara aşina olmak bir ayrıcalık benim için.

Sohbet eder havasında anlattığı anılar bir hayli eğlenceli. Zaman zaman gerçekten yaşamış mı gibi bir soru gelse de akla, dil o kadar samimi ki; yüzünüzde beliren gülümseme buna karşı çıkıyor zaten.

Kendinize döndüğünüz öyle anlar oluyor ki okurken; kendi çocukluğunuz, gençliğiniz, okul yıllarınız geliyor aklınıza. Ve yine ve yeniden hayıflanıyorsunuz; eskiden her şey daha güzeldi. Güzelden kasıt; samimi, sıcak, riyakarsız, sevgiler daha gerçek, dostluklar daha candan. Zamanın hızına alışmayı bırakın, bize sunduğu yeniliklere o kadar kaptırıyoruz ki; şahsi fikrim bazen insan olduğumuzu bile unutuyor, bir robot misali yaşıyoruz. Bir nebze olsun bundan uzaklaşmak adına; samimiyetin getirdiği sıcaklığı özleyenler kesinlikle okusun diyorum. Hiç okumayanlar "Mahalleden Arkadaşlar" ile başlasın !!

Kitaba gelince: Selçuk, Mete ve Serkan büyüdü. Lise yıllarında ki serüvenleri tam gaz devam ederken; bir de aşklar eklenmiş durmak bilmeyen maceralarına.

Altı Çizilenler;

"Her zaman iyi olmak zorunda değilim, iyi olmam gerektiğinde iyi olayım yeter. / Hitchcock" (Syf.13)

"İnsan bu dünyaya mutlu olmak için geldi, mutluluk dediğin şey ekmeğini sirkeye banıp yediğinde, bu sirke ne büyük nimet diyebilmektir, gerisi hikaye…" (Syf.62)

"Güç dediğin güçlünün gölgesine sığınınca değil, güçlü denilenin gücüne aldırmadan kendindeki güce sığınınca elde ediliyordu." (Syf.123)

"Savaş ölünce değil, düşmana benzeyince kaybedilir. / Aliya İzzetbegoviç" (Syf.149)

İyi Okumalar :))
Richard Yates / Bağımsızlık Yolu

Bu yıl yine, geçen yıl olduğu gibi kitap okuma verimim yerlerde sürünüyor. İnsanın ruhani durumu buna kesinlikle etken. Başarabilmeyi umut edip, daha hızlı akan, daha anlaşılır, zorlamayan kitaplara yönelmeye karar verdim. Öyküler önceliğim olacak sanırım. Beynimi biraz boşaltmam gerek !!

Richard Yates'i ilk defa okudum. Kitabın konusu gayet başarılı, üstelik 2008 yılında "Hayallerin Peşinde" adı ile beyaz perdeye uyarlanmış, 2009'da ülkemizde gösterime girmiştir. Yazarı hiç bilmediğim için biraz önyargılı başladım, fakat keyif aldım. Tüm Yapı Kredi Yayınları gibi, bu kitabın da çevirisi gayet başarılı idi. 

"Bir Amerikan Trajedisi" şeklinde bahsedilen hikaye, aslında çoğumuzun içinde olduğu, alenen yaşayıp, saklamaya çalıştığımız olgulardan bahsediyor. Her şeyde olduğu gibi özel hayatlarımızın da önüne pembe duvarlar örüyoruz. Kitap bittikten sonra filmi de izleyenlerdenim, ve ilk defa keyif aldım bu durumdan. Okumalısınız dediğim yapıtlardan biri.

Kitaba gelince: April ve Frank bir partide tanışır ve evlenmeye karar verirler. İkisi için de erken sayılabilecek bir yaşta evlenmeleri, ilk zamanlarda olmasa da yıllar geçtikçe, içlerinde kalan yaşanmamışlıklara istinaden küçük küçük çatlamaya başlar ve bu onları bir girdaba sürükler.

İyi Okumalar :)

14.07.2017

Özgür Çakır / Yükşehir  

Yeni yazar ve bir ilk kitap. Dili oldukça anlaşılır kısa kısa öyküler. Biraz daha devam etseydi diyeceğiniz türden. Ve son sayfayı kapadığınızda, kendi yüklerinizi sorguladığınız, samimi, aynı zamanda hüzün gülümsemesi yerleştiren cinsten.
Roman okumayı daha çok seven biri olarak söylemeliyim ki; son zamanlar da okuduğum öykü kitapları, neden öykülere bu kadar ön yargılıymışım sorusunu düşündürdü. Kesinlikle öykü de seviyormuşum ben. Kısalıklarından kaynaklıydı belkide çekincem. Kısa ve daha anlam yüklü oluşları korkutuyordu belki de !! Ama gereksiz bir hüsnükuruntu imiş. Özellikle yeni çıkan öykü kitaplarını takipteyim artık kesinlikle. Okudukça buralarda olacağım. Ve ilk kitap olmaları ayrıca heyecanlı bir durum.

Kitaba gelince: Birbirinden anlamlı 12 öykü. Hayatın taa içinden. Kırgınlıklar, tükenmişlikler, bitişler, işsizlik, her şeye rağmen hayatta kalma çabası.

Altı Çizilenler;

"Yalandan kim ölmüş? Yok, öyle değil, yalandan koca bir ülke ölüyordu." (Syf.15)

 "Hafıza kartı yanmış lan bu ülkenin." (Syf.16)

"Bizler gerçeklik duygumuzu yitirdik. Sizin gerçek sandıklarınız da kalmadı, demeye de gönlüm varmadı."

İyi Okumalar :))