20.03.2017

Özgür Bacaksız / Mutsuz Çocuklar Ülkesi

Bir günde kitap bitirmeyeli uzun zaman olmuştu. Bloga eklemek ise ilk iş gününe denk geldi. Yazarın "Deli Çocuğun Güncesi" kitabını kesinlikle daha çok beğenmiştim. Bu biraz zoraki yazılmış sanki !! Kısa kısa, yarım kalmış gibi. Çok gündelik olmuş. Küçük bir çocuğun güncesi gibi. Emeğe saygım var, o tartışılmaz, fakat; iki kitap arasında ki fark biraz uçurum kıvamında olmuş.

Evet, bir zamanlar çocuktuk, küçük şeylerle mutlu oluyorduk, hırslarımız, kaygılarımız daha azdı. İletişim de daha başarılı idik ve kesinlikle daha fazla dostluklar kuruyorduk. Ve evet masumduk. Kitapta genel olarak verilmek istenenler bunlar. Dili oldukça basit. Zamanınız bol ise; siz de bir günde bitirebilirsiniz.

Kitaba gelince; Yazar, hayatının kendisinde yer eden hatıralarını, sevinçlerini, hüzünlerini, unutamadıklarını günce şeklinde bize sunmuş.

Altı Çizilenler;

"Çocukluktan sonraki tüm çabalar delik bir balonu şişirme uğraşı kadar boş ulu Tanrım." (Giriş)

"Gurursuzluğun ve umutsuzluğun altında "gitmek" bazen yaşamak için sebeptir, acı da olsa hayatta kalmanın eylemidir." (Syf.31)

"Kendi kalanlar toplumda kaybeder, ama varoluşta kazanır." (Syf.57)

İyi Okumalar :))
Mark Haddon / Süper İyi Günler

Kitap uzun zaman önce bitti, fakat ben, bloga yazma fırsatını anca bulabildim. Öncelikle, bir vosvos hayranı olarak kitabın kapağına bayıldım. Sonra içeriğini araştırıp alınacaklar sepetime eklemiştim ki; sevgili Yitik Ülke Yayınları Yazarı Barış Çağrı Genç'in kitapla alakalı bir paylaşımını görüp, hemen gelecek olan ilk sepete ekledim. Bu ara kitaplar elimde biraz fazla kalsa da, okumaktan çok zevk aldığım bir kitap oldu. Tecrübe etmediğiniz bir olguyu kitap satırlarında yaşıyorsunuz. "Ben olsaydım ne yapardım?" sorusu sürekli zihninizde !!

Çoğu insan, bazı durumları başına gelmeden, yaşamadan, zorluklarını, kolaylıklarını bilmeden ezbere yermeyi çok sever. Toplumumuzun genel yapısında var gerçi bu, çok da eleştiriye açık bir şey değil gibi zaten ? Kitapta otizmli bir çocuğun dilinden hayatının bir bölümüne şahit oluyorsunuz. Keyifli, hüzünlü, düşündürücü. Ne kadar zor olsa da pes etmek mi, sabır göstermek mi? Yaşamadan yorum yapamayacağımız bir şey. Ama kesinlikle okumanız gereken bir kitap. Christopher'ın yaşamına göz atın. O'nun gibi süper iyi günleriniz için bir formül bulun.

Kitaba gelince; Christopher 15 yaşında. Otizmli. Kendince çizdiği yaşam kalıplarının içinde hayatına devam ederken, bir gün komşularının köpeği öldürülür. Christopher dedektif olmaya karar verir ve bu olay O'nu hiç tahmin etmediği bir gerçeğe götürür.

Altı Çizilenler;

"Asal sayılar, bütün şablonlar ortadan kaldırıldığında ortaya çıkandır. Bence asal sayılar hayata benziyor. Çok mantıklılar ama asla kurallarını çözemiyorsun, bütün vaktini onları düşünerek geçirsen bile." (Syf.22)

"Dünya hiçkimsenin asla fark edemediği apaçık şeylerle dolu." (Syf.102)

"Varoluşu tam anlamıyla gerekli olmayan şeylerin varlığından şüphe etmek gerekir." (Syf.124)

İyi Okumalar :))

15.03.2017

Filiz Aygündüz / Prens Prensesi Sevmedi

Mutlu sonla biten masallarla büyümek !! Ve bu yüzdendir ki; hayatımız boyunca, sonlarının hep güzel olduğunu varsaydığımız, sonları güzel olacak diye çırpındığımız ve buna kendimizi inandırdığımız masallar yaratırız. Vakit yol aldıkça bunun böyle olmadığını anlamak ise ayrı bir masal bizim için. Gerçek bir masal. Ömrün yaşam diye adlandırılan ince çizgisinde gerçek masallarla karşılaşmak. Ve sonunda dumur olmak !! Hep dumur olmak !!

Kitabın kapağına bakınca, tam da yukarıda ki cümleler peydah oldu zihnimde. Hep inanmak istediklerimize inanıp yaşıyoruz çoğu zaman. Aslında öyle değil !! Biz, bizim dışımızda, bize sunulanı yaşıyoruz. Mantığımız devreye girerse müdahale ediyoruz sadece. O da çok nadir !! (Dipnot: "Yok ben hiç yapmam, mantığım hep devrededir" diye maval okuyan kesimde değilim ben. İnsan her duyguyu ve olguyu, paşa paşa tecrübe eder, ne kadar inkar etse de !!) Duygularımıza yenik düşüp, insanları tanıma, dahil olma, dahil etme, sevme ve düzeltmeye çalışmak ekseninde gidip geliyoruz. Aslında biliyoruz ki; kimse değişmez. Bazı kavramları, kendi benliğimizde deneyip yol almayı başarabilirsek; belki daha sağlıklı ilişkiler kurabiliriz. Ki bu bahsettiğim şey, sadece farklı cinslerin duygusal ikili ilişkileri için geçerli değil. Aile ve sosyal yaşantımızda ki tüm bireyler için öngörebiliriz. Yazar, kitapta ikili ilişkiler üzerine güzel saptamalar yapmış, ismi ne kadar bir masalı anımsatsa da, içeriğin öyle olmadığını söyler, bir göz atın derim.

Kitaba gelince; Deniz, hayattan bezdiği bir gün, sarhoş olmaya karar verir ve bütün gece içer. Ertesi gün rahatsız edici bir kalp çarpıntısı ile kendini hastane de, Doktor Ömer'in karşısında bulur. Ve ne olduysa, o karşılaşmadan sonra olur.

Altı Çizilenler;

"İnsan, sevgisinin sınırlarının ne kadar geniş olabileceğini, onu ortaya çıkaracak kişi hayatına girene kadar bilemiyor sanırım." (Syf.33)

"…hikayelerimiz durumu açıklar, ama duygularımızı değiştirmez." (Syf.83)

"Bir tek gün ölmeyi göze alamadığın için her gün ölmek…" (Syf.192)

"Bilmem kaç sene kendine sormadığın soruları otuzundan sonra gözüne sokunca, lök diye kalıveriyorsun. Soru basit gibi görünüyor ama aslında en zor olanlar da onlar değil mi?" (Syf.211)

"Hesaplı kitaplı, matematik formülleri uygulamak şeklinde gelişmiyordu olay. Hatta bazen insan, olup bitenin farkına her şey bittikten sonra varabiliyordu. Bitmiş bir resmi okumak, yorumlamak gibi…Belki de bazen böyle bitiyordu insanın çocukluğu…Ve belki de böyle böyle yetişkin oluyordu kimi insanlar." (Syf.231)

İyi Okumalar :))

14.03.2017

Murat Menteş / Ruhi Mücerret

İlk Murat Menteş kitabı. Ve tek kelimeyle bayıldım. Okumak için, neden bu kadar geç kalmışım bilmiyorum. Yazarın hayal gücüne hayran kalmamak imkansız. Olaylar, kahramanlar, kahramanların isimleri. Hayal ürünü bir kahraman da olsa; ben Ruhi Mücerret'i çok sevdim. Yoğunluktan dolayı elimde biraz fazlaca kalsa da; kitabın kapağını her kaldırışımda; "ee, nerede kalmıştık, anlat bakalım" dedim kendi kendime. O kadar samimi. Kahkahası bol, hüznü kıvamında bir kitap.

Yazarın dili çok naif. Sizi sıkmadan, akıp gidiyor satırlar. Yer yer, hayata dair verdiği anekdotları, altını çizmeden geçemiyorsunuz. Kuzenim Dublörün Dilemması'nı ısrarla oku demişti. Şimdi anlıyorum ısrarını. Kitap, kitaplığımda okunacaklar arasında mevcut. Yakın zamanda, onu da okunacaklar listesine alacağım. En kısa vakitte Murat Menteş ile tanışın derim.

Kitaba gelince; Ruhi Mücerret, 100 yaşında, İstiklal Savaşı'nın son gazisi. 23 Nisan kutlamalarında, yolu Civan Kazanova ile kesişir. Macera asıl şimdi başlıyor.

Altı Çizilenler;

"Kimileri kaderce mimlenmiştir." (Syf.18)

"Tesadüf, talih ve bahtsızlık…hepsi kaderin şubeleridir." (Syf.30)

"Senden bekleneni, sana emredileni ya da seni kurtaracak olanı değil; kalbinin derinliklerinde tasdikleneni yap. İyiliği içselleştir." (Syf.41)

"Alemde bir zerreden ibaret olmasaydık, belki işler kolaylaşırdı." (Syf.45)

"İnsan Allah'ın yeryüzündeki halifesi, yani kalfasıdır. Allah'ın kalfası değilsen, şeytanın çırağı olursun…" (Syf.80)

"Umut, gerçeklerle;  umutsuzluk ise hayatla bağını gevşetiyor insanın." (Syf.87)

"Hayat, bir insanın duası, diğerinin şükrüne denk gelince canlanır…" (Syf.90)

"Aşk, sizde olmayan bir şeyi, bunu sizden istemeyen birine vermeye çalışmaktır." (Jacques Lacan / Syf.100)

"Allah'ı sevdiğini söyleyen kimse, kendisini sevmiyorsa o iş sakattır. Yaşamak, yeni günahlar işleyebilecek güçte olmaktır." (Syf.118)

"Olaylara hep aynı açıdan bakarsan gerçek kararır." (Syf.141)

İyi Okumalar :))

15.02.2017

Mustafa Kutlu / Huzursuz Bacak

2017'de de yeni yazar keşiflerine devam ediyorum. Mustafa Kutlu hep merak ettiğim yazarlar arasında idi. Yazarı seven birkaç arkadaşımdan tavsiye istedim. Huzursuz Bacak, ortak söylenen bir kitap olduğu için, Mustafa Kutlu okumalarına onunla başladım. Yazarı bu kitabıyla tanıdığım için şanslı olmalıyım. Tam da günümüzün, hali hazırda değişmeyen sorunlarını, bir de yıllar öncesinin gözlemleriyle izleme şansım oldu. Değişen hiçbir şey olmamasıyla birlikte, problemler kat kat daha da eklenmiş. Toplum sorunlarının neden bitmediği, 50 yıl öncesinden bu yana hiç değişmediği hep soru işareti. Bu tarz kitaplar okurken, her şey gelişip, her şey kendini geliştirirken, biz ve toplum sorunlarımız olduğu yerde sayıyor, sadece şekil değiştiriyor !!

Yazarın dili çok akıcı, kısa kısa bölümleri olan güzel bir öykü sunmuş bize. Zorlanmadan, konuya, satırlara hakim ola ola ilerliyorsunuz. Bu kitapla birlikte birkaç kitabını daha almıştım yazarın. En kısa zamanda okuma listemde olacak. Mustafa Kutlu ile tanışılması gerektiğini düşünüyorum. Bu savım, yazarın diğer kitaplarını okudukça daha da belirginleşecektir.
 
Kitaba gelince; Ömer Faruk, üniversite yıllarında görüş ayrılığı yüzünden sürekli olayların içine dahil olunca, babası tarafından yükseköğrenimi için yurtdışına gönderilir. Döndüğünde hiçbir şey aynı değildir. Bırakıp gittiği tüm değerler değişmiştir. Peki ya Huzursuz Bacak !!

Altı Çizilenler;

"Kalabalıkta kimsenin yüzü kendinin değildir." (Syf.6)

"Dünya bir gündür, o da bugündür." (Syf.48)

"…biz ömrün çok kısa olduğunu duyuyor, düşünüyor ama az sonra unutuyoruz. İnsanoğlu unutkan ve nankördür. Elindekinin kıymetini bilmez, kaybedince mızıldanır. Biz her zaman bu işi bir hatırlar, bir unuturuz. Sürekli hatırda tutmak velilere mahsus. Ölmeden ölenlere." (Syf.50)

"Gece gebedir." (Syf.62)

İyi Okumalar :))

26.01.2017

Hasan Ali Toptaş / Kuşlar Yasına Gider

Kitap bitti, keşke bitmeseydi !! Çoğu okur gibi gözyaşlarıma engel olamayanlardanım ben de. Benim nedenim biraz daha farklı. Babam, tabii ki hayatımın çok farklı bir yerinde, fakat ben kitapta, ben ve babamdan çok, babam ile dedemi resmettim. Yazar ile memleketli olduğumuz için, yazarın yol betimlemelerinde anlattığı köylere, yollara o kadar aşinayım ki; duygusallık boyutum biraz daha yoğundu o yüzden.
Dünyanın gel zaman git zaman hallerinde, kişiliklerimiz, olgularımız, gelenek göreneklerimiz o kadar evrim geçirdi ki; kitapta bir evlat olarak babasına yapması gereken her şeyi yapan, saygısını hiç eksiltmeyen bir adamla karşılaşmak içinizi sızlatıyor, fakat bir yandan da düşündürüyor: Acaba ben yapmam gerekenin ne kadarını yapıyorum ? Yazar bunu öyle içten işlemiş ki kitapta; elinizden bırakamayacağınız, temposu hiç düşmeyen bir kitap sizi bekliyor.

Ebeveyn ilişkileri hep kuşak çatışması ile farklı bir boyuta taşınır. Oysa ki; ne zaman yetişkin dediğimiz mertebeye ulaşıyoruz, fikirlerin ve gerçekleşen fiillerin, ebeveyn süzgecinden geçtiği için doğruluğunu kabul ediyoruz çoğu zaman. Anne / baba, insanoğlunun seçimine bırakılmayan, zorunlu bir ilişki biçimidir. Ama en gerçek sevgidir. Çok klasik bir temenni olacak ama; onlara yanınızda iken kıymet verin, sonrası geç, gereksiz ve kıymetsiz olacaktır !!

Yazarın okumadığım kitaplarını şimdiden alınacaklar listesine ekledim. Kitaplığımın bir rafında Hasan Ali Toptaş külliyatını kesinliklikle görmeliyim !!

Kitaba gelince; Yazar bir adamın, babasının rahatsızlığı nedeni ile Ankara / Denizli arasında gidip gelen hikayesi. Yollar, yitip giden zamanlar, hürmet, sevgi, baba, oğul, kardeş, anne.

Altı çizilenler;

"…bazı canlıları yara öldürmüyor, muhatapsız kalmak öldürüyor." (Syf.167)

İyi Okumalar :))

13.01.2017

Sezgin Kaymaz / Bugün Bize Kim Geldi

Uzun zaman önce biten, ama bloga aktarmak için yeni fırsat bulabildiğim, çok güzel bir kitapla buradayım. Sezgin Kaymaz'ın romanları tartışmasız daha iyi, fakat; önce Bakele daha sonra bu kitap ile tanıştığım öykülerini de çok sevdim. 
Sezgin Kaymaz'ın kitaplarında ki kendine ait tarzını ve edebiyat dilini seviyorum. Doğal, içten, sıcak, bizden. Hayatın her anına, her canlısına, her kelimesine, her noktasına, virgülüne dokunup, sizi bazen kahkahalara boğup, bazen de duygusal bir düşünce yoluna sokabiliyor.
Kitaplığımda bekleyen birkaç kitabını, 2017'nin okunacakları arasına şimdiden ekledim. Sezgin Kaymaz'ın dünyasına kesinlikle adım atmalısınız. Hiç okumayanlar için, başlangıç olarak Lucky diyorum. Gerisi zaten gelecektir.

Kitaba gelince; Birbirinden keyifli 8 öykü. Hayat, insanlar, hayvanlar, beklentiler, ne umduk, ne bulduk zamanlar, aynı dili farklı yollardan konuşmalar. Hepsi okunmaya değer öyküler, fakat beni kahkahalara boğan iki öykü var ki; sırf onlar için bile okunur kitap. "Yanlış Anlama Ömer Faruk" ve "Sokakta Köpekler Evlenir". Ah Küçük Şaban :)

Altı çizilenler;

"Bekle bekle, um um. Böyle hayat mı olur?" (Syf.125)

"Bakma…dedi, "Gör!" (Syf.151)

"Hayatta iki kişiye laf anlatamazsın mümkün değil. Bilene, bir de cahile. Bilen zaten biliyor, nasıl anlatacaksın ? Cahil zaten cahil, ne anlayacak?" (Syf.154)

İyi Okumalar :))

4.01.2017

Gürgen Öz / Karanlık Köy

2016'nın son günleri başlayıp, yeni yılın ilk günlerinde bitirdiğim kitabımla yepyeni bir yılda yeniden blogumdayım. Bu yıl kitap konusunda biraz iddialı olmakla beraber, hedefimi yine de ölçülü tuttum.
Öncelikle değinmeden edemeyeceğim; Öz kardeşler gerilim konusunda epey başarılılar. Sevgili Yaprak Öz'ün Berlinli Apartmanı ve Şeytan Disko kitapları da aynı tattaydı.
Gürgen Öz'ün Nevrotik isimli kitabı da kitaplığımda okunacaklar arasında, fakat ben önceliğimi romanından yana kullandım. Yazarın ilk romanı olmasına karşın, güzel ve akıcı bir kurgu sizi bekliyor. Yer yer psikolojiye değinen söylemleri tekrar tekrar okunmaya değer.
İlk sayfasından son sayfasına kadar merakta bırakan, sonunda ne olacak acaba senaryolarını zihninizden hiç eksiltmeyen, heyecanla devam eden bir romandı. Ama benim bazı soru işaretlerim kaldı, belki yazar o soru işaretlerini de bizim hayal gücümüze bırakmıştır. Fakat, ben yine de Serhat'ın Karanlık Köy'de ki tecrübesini ve neler yaşadığını öğrenmek isterdim. Devam niteliğinde bir kitap gelmeyeceğine de eminim. Soru işaretleri olsa da tadında biten bir kitaptı. Her şeyden uzaklaşıp, yaşanan kötü şeyleri, gündemi biraz unutup, bir kitaba gömülmek istiyorum diyorsanız; Karanlık Köy iyi bir tercih olacaktır.

Kitaba gelince; Murat, hırslı bir gazeteci. İstediğini elde etmek için çabalarken, hayatının farklı olgularını kaybeden bir adam. Yeni işinde, arkadaşı Kerem ile Trabzon'a bir belgesel çekmek için gider. Onlara yardımcı olan rehber Serhat'ın Karanlık Köy'den bahsetmesiyle kendilerini farklı bir olay örgüsünde buluverirler.

Altı çizilenler;

"Hayat kısa. Ona kırıl buna kırıl, sonunda dostun kalmıyor. Çok alıngan milletiz biz. Hep bir şeyler bekliyoruz. Sevmiyorum ben bunu…" (Syf.70)

"Zaten, hakkımda kim ne düşünür derdinden hasta olduk ya toplum olarak. Neyse…" (Syf.73)

"Bu toplum dinle, gelenek görenekle, mahalle baskısıyla, adetlerle, kurallarla, yasaklarla, günahlarla baskılandığı sürece geri kalmaya mahkumuz." (Syf.82)

"Bu topraklardaki kavga ve birbirini kabul edememezlik bitmiyordu bir türlü." (Syf.150)

İyi Okumalar :))