13.10.2016

Josh Malerman / Kafes

Nihayet bitti. Kitap hızlı ilerlese de ben tat alamadım. Birden başladı, birden bitti gibi !! Neden ve sonuç arasında tıkandı kaldı sanki her şey. Bir grup insanın çabaları, bulundukları durumun vahimliği. Evet ama ne için ? En azından bir sonuç bekliyordum. Olay örgüsü bir sona bağlanıp, kafamızda ki sorulara cevap verseydi daha tatmin edici olurdu. Yazarın devam niteliğinde bir kitap yazmayacağını duymuştum. Acaba ne düşündü böyle sonlandırırken. Bizim hayal gücümüze bırakmış sanırım. Gözleri kapalı insanların tarif ettiği yaratıkları bile bir kılıfa sokamamışken; nasıl bir son olmalıydı diye düşünemedim açıkcası !!

Kitaba gelince; Yeryüzünde garip olaylar oluyor. İnsanlar ölüyor. Birbirini öldürüp, intihar ediyorlar. Malorie bu kargaşa içinde hamile olduğunu öğrenir. Hem dünya hem kendi çıkmazında, gözlerinin karanlığını koruyarak bir çıkış aramaktadır.

Altı çizilerler;

"…zaman bir yerden sonra anlamını yitiriyor. Ama eskiden yaşadığımız hayatı bize anımsatan tek şey o." (Syf.63)

"İnsanoğlu aslında korktuğu yaratığın ta kendisir." (Syf.238)

İyi Okumalar :))