23.09.2016

Khaled Hosseini / Uçurtma Avcısı

Kaplumbağa hızında okuduğum bir kitabı daha bitirdim. Bu yılı da 20 kitapla sonlandıracağım galiba. Öyle anlar var ki; siz sayfalara bakıyorsunuz, sayfalar size !! Bir sayfayı tekrar tekrar okuyorsunuz da; yine de bir şey ifade etmiyor !! Nedenini biliyorum elbet !! Kabuk bağlayan yaralarınızı yeni sulara doğru açar iseniz olacağı bu !! :)) Yara ıslandı bir kere, yine yeniden kabuk bağlamasını beklemek gerek...

Kitap uzun zamandır raflarda. Ve eminim, epey bir çoğunluk tarafından okundu. Buna istinaden; beğenildi ve illa ki eleştirildi. Elimde uzun bir süre kalmasına rağmen, ben beğenen taraftayım. Sıcacık, içten. Dostluk, arkadaşlık, aile ilişkileri, her şey var kitapta. Bazen ruhunuzu okşayan şeyleri okumak iyi geliyor.

Kitaba gelince; Emir ve Hasan. Kabil'de yaşayan iki yakın arkadaş. Etnik köken farkından dolayı yaşadıkları kötü olaylar ve bulundukları yerin zaman geçtikçe savaş kaosuna girmesiyle ayrılan iki yakın arkadaş. Yıllar sonra kesişen yollar, sevgiler, acılar.

Altı çizilenler;

"Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın." (Syf.26)

"Özü sözü doğru olanların ortak yönü de budur: Karşısındaki kişinin de içten konuştuğunu sanırlar." (Syf.65)

"Sonuçta, mutlaka dünya kazanır. Düzen böyle." (Syf.119)

"…mutlu geçmişin kusursuzca mumyalanmış bir parçası; yaşamlarımızın dönüştüğü bu gri, boş tuvale atılan rengarenk bir fırça derbesi." (Syf.146)

"…zaman çok açgözlü bir şey- bazen, bütün ayrıntıları çalıp kendine saklıyor." (Syf.255)

"Yalan söylediğinde, bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın." (Syf.367)

İyi Okumalar :))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder