13.05.2016

Hüseyin Kıyar / Hisar'dan Ahmet

Babamın adı Ahmet olduğu için mi bu kadar etkilendim ben bu kitaptan ? Yoksa satırlarda özlediğim bir sıcaklığı yakaladığım için mi ? Başlayıp yarım bırakmıştım, sonra tekrar başlayıp bir günde bitirdim. Yazarın anlatım diline bayıldım. Böyle sıcacık, doğal, bizden gibi. Sanki dinlemeyi sevdiğim birinden, yan komşu Ahmet amcanın hikayesini dinler gibi. Belki biraz babam vardı satırlarda. Ne de güzel olur, ben de birgün oturup babamı yazsam. Kim bilir belki birgün !! Kitabı es geçmeyin derim. Hisar'dan Ahmet ile kesinlikle tanışın.

Kitaba gelince; Hisar'dan Ahmet, memleketinden Ankara'ya göçmüş. Hayatı ciddiye almak ile tiye almak arasında gidip gelen, ciddi görünümlü, fakat içinde ki çocuğu hiç kaybetmemiş bir adam.

Altı çizilenler;

"Zaten zincirlerimizden başka kaybedecek bir şeyimiz yok, inan bana!" (Syf.129)

"İnsanlar yüzyıllar boyu savaştılar, gürzlerle birbirlerinin kafalarını yardılar, birbirlerinin üzerine ateşler attılar, bombalar patlattılar, zehirlediler. Hep zalimlerin sözü geçti,  sanki dünya yalnızca onlarındı." (Syf.131)

İyi Okumalar :))

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder