7.08.2015

Yekta Kopan / Kara Kedinin Gölgesi

Her Yekta Kopan kitabı bittiğinde; "baştan mı başlasam?" hissi var bende. Kendine özgü öykü dilini çok seviyorum yazarın. Sizi hiç zorlamadan akıp gidiyor satırlar. Bu kitap yazınsal olarak biraz daha farklı idi. Şiirsel bir dil kullanmış yazar. Bir solukta okuyabileceğiniz neredeyse tek sayfalık öyküler. Yekta Kopan'ın kitaplarını okurken elimden kalemi bırakamıyorum. O kadar içe işleyen satırları var ki; altını çizip not etmeden duramıyorum. Ara ara açıp okumak, yeniden okurken ki hissi yaşamak ayrı bir haz benim için. Kitap okumak kadar yazmak da büyük bir keyif bence bir okur için. Kitaplığımda kalan son Yekta Kopan kitabı "Karbon Kopya". Onuda okuduktan sonra yazarın yeni kitaplarının yolunu gözleyeceğiz artık. Öykü severlere tavsiye.

Kitaba gelince; Sizi sıkmayan kısa kısa, birbirinden hoş 26 öykü. Hepsini sevmeme rağmen; Kırmızı Kurdele, Çıkmaz Sokak ve Kestane aklımın hep bir köşesinde olacak. 

Altı çizilenler;

"Yazmayan kalem öldürür. Kan da kurur, mürekkep de..." (Syf.9)

"Oysa kekeme bir aşk, aslında en çok konuşmak isteyen aşktır." (Syf.15)

"Geçenlerde ruhuma sıkışmış bir ödevi kustum çalışma masamın üstüne. Yapılmamış bir ödev; bir soru. Uzun uzun düşündüm ve cevabı buldum geç de olsa: Hafızadan silinen her anı, biraz daha özgürleştiriyor insanı..." (Syf.27)

"…aşk bir şehir, duygular da o şehrin her köşesine kadar uzanan sokaklar…" (Syf.47)

"…çekiçle vurulsa bile kırılmaz sır cevizlerinin kabukları." (Syf.59)

İyi Okumalar :))


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder