1.06.2015

Yekta Kopan / İki Şiirin Arasında

Yekta Kopan'ın kitaplarını okurken hiç bitmese izlenimi var hep bende. Sayfalarca daha olsa okunur kıvamda öyküler. Ne yazık ki yazarın elimde kalan son üç kitabını daha okuduğumda; yenisi için bekleme süresine geçeceğim. Sevdiğiniz yazarların kalemini beklemek biraz sıkıntılı ama beklenti heyecanı güzel. Neyse ki bloğunda yazmaya devam ediyor da; pek de uzak kalmış sayılmıyorum.

Kitaba gelince; Yine birbirinden güzel satırlarına ortak ediyor yazar. Yine ruhunuza, benliğinize, anlarınıza dokunan satırlar. Kendinizden izler taşıyan kelimeler. Uzak gibi; ama satırlar çoğaldıkça siz gibi. "Şarkılar Seni Söyler" ve kitaba ismini veren "İki Şiirin Arasında" öyküleri favorilerim. Hep tavsiye edeceğim bir yazar olduğunu söylememe gerek yok bence artık. :))

Altı çizilenler;

"Hafıza yüktür, birlikte taşımazsak." (Giriş)

"Dil böyle işte, ehlileştirilemeyen bir hayvan." (Syf. 34)

"Hayatta boş bir bank bulmaktan daha güzel ne var ki ?" (Syf.40)

"…herkesin bir hikayesi olabilir ama herkesin bir kalemi yok…" (Syf.94)

"Dengede durabilmek için cesaretimle korkularımın aynı olması gerektiğini öğrendim artık." (Syf.108)

"Hayat, lunaparktaki aynalar gibi. Güldürücü ve kişiyi kendi gerçeğiyle yüzleştirmeye kararlı." (Syf.110)

İyi Okumalar :))



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder