25.02.2015

Yekta Kopan / Kediler Güzel Uyanır

Yazarın kitapları bitince hep aynı şeyi düşünüyorum; bu öyküler başucu öyküleri olmalı, her gece yatmadan bir tane okumalı. Okumadığım üç kitabı kaldı yazarın. Onlarda, kitaplıkta okunanlar tarafına geçince; bir yazarın tüm kitaplarını okumuş olacağım. Darısı okumak istediğim diğer yazarların başına. "Okumak bir tutkuysa eğer; öykü o tutkunun tek sahibidir" diye düşünüyorum. Tarz ayrımım olmamasına rağmen son zamanlarda öykülerle daha iç içeyim. Zamanla alakalıdır belki de !! 

Kitaba gelince; Yine birbirinden güzel birçok öykü yer alıyor kitapta. Kelimeler satırlara o kadar yakışmış ki; sağlanan bütünlük hiç bitmese dedirtiyor. Tüm öyküleri sevdim tabii ki; fakat "Bir Gün Sonra", "Yağmur", "Aşk mı? O Da Ne?" ve "Fil Mezarlığı" öyküleri daha bir içime işledi sanki. Öykü severlere tavsiyemdir.

Altı çizilenler;

"Sen hep uzaktan baktın. Korktun. Çay bardağında dönen kaşığın sesi büyüdü içinde. Ne yapsan da ezberleyemedin o şarkıyı." (Syf.17)

"Hayat da öyledir, geçer gider, iyi dinlemezsen, ne dediğini duyamazsın." (Syf.19)

"Her cellat önce kendisinin katilidir, belletiyorum bunu kendime." (Syf.24)

"Ekşi bir tat bırakacak dilinde şehir, tarifi unutulmuş bir çocukluk yemeğinin özlemiyle." (Syf.35)

"Bileceksin ki ancak anlatarak kurtulabilirsin evrenin bitmeyen işkencesinden." (Syf.35)

"Her duygumuzu bir söze hapsetmemiz gerekmiyor, bu kadar dillenirse içimiz, dışımızın ne özelliği kalır." (Syf.80)

"İnsan en kolay kendinden utanıyor. O yüzden sevmem aynaları." (Syf.110)

İyi Okumalar :))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder