29.09.2014

Nermin Yıldırım / Unutma Beni Apartmanı

Yine bir arkadaşımın, hiç beklemediğim anda gönderdiği kargo paketinden çıkan kitap, kitaplığımda okunanlar arasına girdi. Arkadaşlar tarafından hatırlanmak, üstelik bunun bir kitap ile olması beni mest eden şeylerden biri. Her zaman söylerim; kitap kadar güzel bir hediye yok. Aslında almayı düşündüğüm bir kitaptı. İlk etapta kapağındaki merdivenlere bayılmıştım. Daha sonra arka kapak yazısı beni cezbetti. Almayı düşünürken kapımda bitiverdi. Kitapların içinde, başka kitaplardan, filmlerden bahsedilmesinden çok hoşlanıyorum. Buda o katogoriye giren kitaplardan biri. Sürekli not aldım. Okunması ve izlenmesi gerekenler. Roman içinde roman okuyorsunuz ayrıca. Daha fazla ayrıntı yok !! Alın, okuyun, kitaplığınızda bulunsun.

Kitaba gelince; Kırk üç yaşına kadar görmediği annesinden aniden telefon alan bir kadın. Süreyya. Bu telefonla birlikte; geçmişiyle yüzleşmeye çalışan, gizli ve karakterlerine kendini yansıtan bir yazar. Bazen herşeyden kaçmak ister insan…

Altı çizilenler;

"Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp, onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir…" (Syf.10)

"Gereklilik kipleri duygularımızı yönlendirmeye başladığında sahicilikten uzaklaşırız. Çünkü öyle olması gerektiği için öyle hissetmek, insanın kendisini kandırmaya çalışmasından başka birşey değil bana göre." (Syf.23)

"İnsanın kişisel tarihi başladıklarıyla değil bitirdikleriyle, kazandıklarıyla değil kaybettikleriyle yazılıyor." (Syf.43)

"Geçmişimiz her zaman geleceğimiz hakkında söz sahibi olmaz mı?" (Syf.167)

İyi Okumalar :))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder