9.06.2014

Ayşe Kulin / Hayal

Hayat ve Hüzün'den sonra yine bir Ayşe Kulin otobiyografisi yazarın genel tadında idi. Çoğu kişinin aksine ben yazarı seviyorum. Biyografi ve otobiyografide tat aldığım yegane yazarlardan biri. Yazarın bugüne kadar tüm kitaplarını okudum ve sıkıldığım bir tanesi bile olmadı. Yaşanmışlıklar, aşklar, sevgiler, ölümler, bağlılıklar, sosyal yaşam, siyasi yaşam barındıran satırlar genelde içtendir Ayşe Kulin kitaplarında. Bazı kesimlerce neden basite indirgendiğini ise anlamış değilim. Sonuçta ortada bir emek var !! Neyse; zevkler ve renkler tartışılmaz diyerek, herkesin zevkine saygı duyulması gerektiğine inanarak okuyun diyorum !! 

Kitaba gelince; Hayat ve Hüzün'de yaşamını bize aktaran sevgili yazar, bu kitabında; yazarlık serüvenini aktarmış bizlere. Zaman zaman pes etse de, içindeki yazma isteği O'nu bugünlere kadar taşımış, ayrıca yazdığı tüm kitapların serüvenlerinede yer vermiş kitapta.

Altı çizilenler;

"Birlikte gülebilmek, bence bir sır paylaşmaktan bile daha önemlidir sıkı bir dostluk için." (Syf.15)

"İnsana aynı hatayı yaptığında 'beceriksiz', ikincisinde 'aptal' derler. Hatanın üçüncü tekrarı eşekliğe girer." (Syf.22)

"…ben özlemiştim siyah önlüklerle beyaz yakaları, bana gamsız ve mutlu çocukluğumu hatırlattıkları için." (Syf.36)

"Dinlenmek için yazmak. İç dökmek için yazmak ! Mutlu olmak için yazmak !" (Syf.78)

"Belki hayat standartları değil ama dünyaya bakış açıları gelişirdi kitap okuyarak." (Syf.92)

"Anavatanlarımız aslında çocukluk anılarımızdar…" (Syf.127)

"Türkan Saylan'ı kaybetmek, güzel günlere inanma umudu, pozitif enerjiyi, yaşama sevincini kaybetmekti. Yoktan var etme maharetini kaybetmekti." (Syf.342)

İyi Okumalar :))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder