21.02.2013

Kadir Aydemir / 80'lerde Çocuk Olmak

Şu an boş sayfaya bakarak gülümsüyorum sadece...Kitap beni alıp öyle yerlere götürdü ki neler yazacağımı bilmemekle birlikte içimde garip bir sevinç var...Uzun zaman önce de olsa sevgiyi, saygıyı, arkadaşlığı, komşuluğu özlemişim sanki...Kitabı okuduktan sonra bu düşüncelerim daha da pekişti...Gelişip teknolojiye adım attıkça bölünmüşüz sanki...Gelişmişlik bizim aramıza duvarlar örmüş hiç kuşkusuz...İmkanlarımız az iken bağlarımız ne kadar kuvvetliymiş meğerse...İlişkilerden tutunda o dönemin tv programlarına, kullandığı eşyalara alıp götürüyor sizi kitap...Her sayfada "aaa evet ya hatırlıyorum" gibi bir cümle fırlıyor dudaklarınızdan...Benim çocukluğum 80'ler sonu 90'lar başı olsada, kitapta tüm arkadaşların yazıp paylaştığı herşeyi ucundan kıyısından da olsa hatırlıyorum..."Heidi, Şeker Kız Candy, Şirinler, Taş Devri" gibi çizgifilmler benim dönemime de isabet etmiştir..."Kokulu silgiler, gizli bölmeli kalemkutuları, biriktirilen peçeteler, tasolar..." İnsan bunları okudukça çocuksu bir sevinç kaplıyor içini...Heh diyorsunuz çocukluğum bunlar benim...İnsan geçti gitti dese de çok özlüyor çocukluğunu...Hele ki şimdiki ilişkilere bakınca özlem daha da artıyor...O zamanın çocukları "Darbe"yi yaşamış olsa da, herşeye rağmen "gerçek" zamanlar geçirmişler...Şimdi herşey o kadar "yalan" ki :))...Kitabı çocukluğuna dönmeyi arzulayan herkese tavsiye ediyorum...Kitap satırlarına damlayacak gözyaşlarına hazır olun :))...Yitik Ülke Yayınların'dan temin ettiğim diğer üç kitabıda en kısa zamanda okuyacağım...İyi okumalar...
Buket Uzuner / Karayel Hüznü

"Belki sevgili, belki arkadaş, belki de kardeştiler...Ama, eski bir yazın sevincini böyle yürekten özlemelerine bakılırsa, onlar ancak has çocukluk arkadaşı olmalıydılar...Eski bir yazı hala tutkuyla özlemek, yalnızca çocukluk arkadaşlarının ayrıcalığıdır...Eski aşıklar, geçmişteki yazları hüzünlü bir özlemle anarlar.."

Kitabın arka kapağındaki metinle başlamak istedim...Buket uzuner öykülerini seviyorum ve kesinlikle okunması gerekir diyorum...Hikayelerde öyle satırlar var ki kendinizi buluyorsunuz..Fakat soyut, hayalürünü ve gerçeküstü hikaye sevmeyen ve bu tarz kitaplar okumayanlar için kitap biraz sıkıcı gelebilir...Ben bir Buket Uzuner hayranı olarak kitabı çok beğendim...Zaman zaman eski yayımlanmış kitaplarına dönerim yazarın...Tavsiye olunur...İyi Okumalar...

8.02.2013

Canan Tan / En Son Yürekler Ölür

Deniz ve Nehir'in hikayesi bu...Delicesine akıp tam birbirlerine döküldükleri zaman başlıyor onların asıl hikayesi...Okurken bazı yerlerde ne kadar bilindik ve klasik bir hikaye desem de okumaktan kendimi alamadım...Büyük bir aşk, sonrasında yaşanan kazayla darmadağın olan bir aşk, küçük bir canın canlandırdığı bir aşk...Satırlar arasında zaman zaman duygusallaşıyor bazen gözyaşlarınızı tutamıyorsunuz...Biraz acıklı bir kitap kaleme almış yazar :)) Kitapta üstünde durulması gereken ve aslında bize asıl yol gösteren şey "Organ Bağışı"...Okudukça bunun bir kurgu olsa da gerçekte yaşanabileceğini düşünüyorsunuz...Çok zor zamanlar...Ölüm adım adım gelirken umut ışığını kaybetmemek...Bu umut ışığı kimilerine yanıyor kimilerini ise karanlıkta bırakıyor :(( Kitabı okuduktan sonra organ bağışının önemini bir kez daha kavradım ve sanırım organlarımı bağışlamaya karar verdim...Herkes için zor bir durum kesinlikle...Sevdiğiniz birinin organlarını bağışlamak !! İnsan düşünürken bile tüyleri ürperiyor sanki...Ama yazarın kaleme aldığı gibi düşünüyorum artık...Ruh bedenden çıkınca geriye kalan cansız bir vücut sadece...Onun toprağın altında çürümesindense yeni umutlara ışık olması kesinlikle daha yaşamsal bir kavram...Gerçekler her zaman acı ve zordur !! Fakat, eminimki umut ışığını bekleyen canlara can vermekte en güzeli olacaktır...İyi Okumalar...

5.02.2013

William Kamkwamba / Rüzgarı Dizginleyen Çocuk

"Uçamıyorsan koş; koşamıyorsan yürü; yürüyemiyorsan emekle."
Kitabın son paragrafında bulunan bu cümleyle başlamak istedim yazıma...Kitabı bitirir bitirmez kendimi blogumda buldum...O kadar güzel bir kitap ki hemen herkesle paylaşmak istedim...
İmkansızlıklar, açlık, sefalet, sıtma, AIDS...Afrika'da geçen öykü gerçek bir çocuğun öyküsü...Ailesiyle birlikte yaşadıklarına dur diyebilmek için doğuştan sahip olduğu zekayla hareket etmiş ve Dünya'nın tanıdığı bir bilim adamı ünvanına erişmiş...Kendi imkanlarıyla yaptığı "yel değirmeni" O'nu hiç ummadığı yerlere taşımıştı...Sonradan sahip olduğu imkanlarla ise yine köyüne ve köyünde bulunan insanlara hizmet etmeye devam etmiş halada ediyor imiş :))) Kitabı okurken duygulanıyorsunuz...Gözlerinizin dolduğu oluyor ve sahip olduklarınızın ne kadar büyük nimetler olduğunu anlıyorsunuz...

Kitabın kapağında ;
"Bu kitabı okuyun ve çocuklarınıza okutun. Onlara bırakacağınız en büyük servet, mücadele ruhudur."(Al Gore) yazıyor...Gerçekten öyle kitabı herkese tavsiye ediyor ve tavsiye etmelerini istiyorum...İlerde bir çocuğum olursa eğer kesinlikle okutacağım bu kitabı !! Kitap bittikten sonra hemen internete girdim ve araştırma yaptım okuduğunuz şeyin doğruluğunu görünce dahada seviniyorsunuz...Aşağıda belirttiğim linki ziyaret edin derim...İyi okumalar...